بیشتر خبرها دست‌دوم، دست‌سوم یا دست‌چهارم به ما می‌رسند. یک مؤسسه‌ی پژوهشی گزارشی منتشر می‌کند. یک خبرگزاری آن را خلاصه می‌کند. یک وب‌سایت خلاصه را بازنویسی می‌کند. یک حساب در شبکه‌های اجتماعی بازنویسی را به تیتر تبدیل می‌کند. در هر مرحله چیزی ممکن است عوض شود: قیدی حذف می‌شود، یک بازه به یک عدد تبدیل می‌شود، «ممکن است» به «خواهد شد» تبدیل می‌شود.

منبع دست‌اول چیست

منبع دست‌اول ثبت اصلی یک رویداد یا یافته است:

  • متن کامل یک قانون، حکم دادگاه یا بیانیه‌ی رسمی؛
  • خود پژوهش منتشرشده، نه خبرنامه‌ای درباره‌ی آن؛
  • خود مجموعه‌داده، نه نموداری که از آن ساخته شده؛
  • ویدئو یا متن کامل، نه یک تکه‌ی بریده‌شده.

منابع دست‌دوم مثل گزارش‌های خبری، توضیح‌نامه‌ها و خلاصه‌ها ارزشمندند. زمینه اضافه می‌کنند و مطالب پیچیده را خوانا می‌کنند. اما وقتی یک ادعا اهمیت دارد، پرسش همیشه این است: متن اصلی واقعاً چه می‌گوید؟

یک الگوی آشنا

پژوهشی گزارش می‌دهد که یک ماده‌ی غذایی «با افزایش اندکی در خطر در یک گروه از شرکت‌کنندگان مرتبط است». خبرنامه‌ی آن می‌نویسد این ماده «خطر را افزایش می‌دهد». یک سایت خبری می‌نویسد که «باعث» بیماری می‌شود. یک پست پربازدید می‌گوید پزشکان «به همه هشدار داده‌اند مصرفش را قطع کنند». هیچ مرحله‌ای دروغ آشکار نبود، اما ادعای نهایی تقریباً هیچ ربطی به یافته‌ی اصلی ندارد.

چطور منبع دست‌اول را پیدا کنیم

  • در خود مقاله دنبال پیوند یا ارجاع بگردید. گزارش صادقانه معمولاً آن را ارائه می‌دهد.
  • عنوان دقیق گزارش یا پژوهش را همراه نام مؤسسه جستجو کنید.
  • برای آمار، نهادی را که داده را جمع‌آوری می‌کند پیدا کنید و جدول اصلی را ببینید.
  • برای نقل‌قول‌ها دنبال متن کامل یا فایل صوتی و تصویری بگردید.

اگر یک خبر هیچ راهی برای رسیدن به منبعش نمی‌دهد، خود این نبودن هم ارزش توجه دارد.

Honest News با منابع چه می‌کند

ردیاب تحریف روایت دقیقاً برای همین مقایسه ساخته شده است. متن اصلی را کنار گزارش قرار دهید تا نشان دهد در طول مسیر چه چیزی افزوده، تغییر داده یا حذف شده است. در موتور «ادعا تا شواهد» منابع همراه با ناشرشان نشان داده می‌شوند و هر پیوند خودکار بررسی می‌شود. اگر نشانی دقیق یک سند معلوم نباشد، Honest News منبع را بدون پیوند نام می‌برد، نه اینکه پیوندی حدس بزند.